Huurdersbescherming

In Nederland is een huurder goed beschermd. Veel (toekomstige) verhuurders hebben de angst dat de huurder voor onbepaalde termijn wil blijven zitten. Het is belangrijk het volgende te weten: De huurdersrechten zijn vastgelegd in het Burgerlijk Wetboek. Deze biedt uitgebreide bescherming voor huurders in Nederland. Dat houdt in dat het voor de verhuurder in beginsel niet eenvoudig is om eenzijdig een huurovereenkomst op te zeggen. De wet laat in beperkte mate een ontbinding van een huurovereenkomst toe. Dan moet al gauw worden gedacht aan wanbetaling, overlast en dergelijke. Het huurrecht biedt echter wel mogelijkheden voor eenzijdige opzegging in het geval er een huurcontract voor bepaalde tijd is aangegaan. Het huurcontract moet in dat geval een voorwaarde bevatten waarin is geregeld dat de woningeigenaar de verhuurde woning na afloop van de huurtermijn weer zelf wil gaan bewonen. Op basis van deze opzeggingsgrond kan de verhuurder de huurovereenkomst ter zijner tijd eenzijdig opzeggen. Belangrijk om te weten is dat er altijd een opzegtermijn in acht genomen moet worden. Deze termijn beloopt minimaal drie maanden. Een gedegen huurcontract is uiteraard een basisvoorwaarde voor goede verhuur. Indien u weinig ervaring hierin heeft, is het verstandig om u te laten adviseren.

Regelgeving

Op dit moment is het woonwaarderingsstelsel een hot item. Het puntenstelsel kent een drietal sectoren; de distributie sector, de vrije sector en de geliberaliseerde sector. Minister Donner heeft een aanpassing voorgesteld die meer marktwerking kan genereren. Met 25 extra punten zou dit betekenen dat de markt de huur bepaalt, puur op basis van vraag en aanbod. Het is ook mogelijk dat uw woning in aanmerking komt voor geliberaliseerde verhuur. In dat geval heeft u als verhuurder meer vrijheid.
Wij ondersteunen u graag bij de vergunningsprocedure.

Kijk op de website van de Rijksoverheid voor meer informatie.

Puntentelling

Woningen met meer dan 140 punten vallen in de geliberaliseerde sector. Alleen in deze sector heeft de eigenaar de volledige vrijheid om de huurprijs te bepalen. Woningen tussen de 120 en 140 punten vallen in de vrije sector. Kandidaat-huurders in deze sector hebben geen beperkingen en eigenaren mogen de woning zonder huisvestingsvergunning verhuren. Echter, de huur moet worden opgebouwd conform de puntenwaarde. Woningen met minder dan 120 punten vallen in de distributiesector. Voor deze woningen is het voor de eigenaars verplicht een huisvestingsvergunning aan te vragen bij de Gemeente en kandidaat-huurders moeten beschikken over een Nederlands paspoort of een geldige verblijfsvergunning. Daarbij dient de huurder te kunnen aantonen dat ze beschikken over een economische of sociale band met de Gemeente. Indien een woning minder dan 92 punten heeft, mogen kandidaat-huurders geen inkomen hebben boven de 37.800 euro per jaar. Voor een eigenaar is het belangrijk te weten dat uw bemiddelaar goed vertrouwd is met het puntensysteem en dat u geen onnodige risico’s loopt. Helaas nemen niet alle bemiddelaars er de tijd voor een eigenaar goed op de hoogte te brengen van de relevante regels. Dit kan tot grote (financiële) schade leiden. Dit zien wij geregeld bij eigenaren van woningen die in principe niet geschikt zijn voor de verhuur, maar desondanks toch worden verhuurd. Laat uzelf dus adviseren door een gerenommeerde verhuurbemiddelaar alvorens u start met de verhuur aan expats.

Geliberaliseerde verhuur

Huurliberalisatie biedt de verhuurder meer mogelijkheden om de huurprijs en de huurverhoging van een woning te bepalen. Bij geliberaliseerde huurovereenkomsten gelden er bepaalde huurregels niet, zoals het puntenstelsel, de maximale huurprijsgrenzen en de maximale huurverhoging. Deze regeling geldt echter alleen voor zelfstandige woningen. Onder onzelfstandige woningen worden kamers, woonwagens en woonwagenstandplaatsen verstaan. Daarnaast zijn er een aantal voorwaarden waaraan een woning moet voldoen, voordat er sprake kan zijn van geliberaliseerde verhuur. Als eerste moet de huurprijs hoger zijn dan de geldende liberalisatiegrens. Ook bij huurcontracten die eerder zijn ingegaan moet de beginhuur hoger zijn dan de op dat moment geldende liberalisatiegrens. Tenslotte moet het huurcontract zijn ingegaan op 1 juli 1994 of later. Voor huurcontracten van nieuwbouwwoningen die zijn ingegaan na 1 juli 1989 geldt dat deze ook geliberaliseerd zijn als de (kale) beginhuur destijds boven de huursubsidiegrens lag.

Verder is er geen sprake van geliberaliseerde verhuur in de volgende situaties: de huurovereenkomst is ingegaan vóór 1 juli 1989, ongeacht de beginhuur of de huidige huurprijs. de woning heeft een all in-huur. Bij all in-huur is het namelijk onduidelijk of de kale huur boven de liberalisatiegrens ligt.

Neem contact met ons op via 030 - 26 26 505 of e-mail
Realisatie: OSW